De wandelaar deelt verhalen uit de wandelgroep. Deze keer gaat het over biest.


Wandelplezier en meer
Maandag 16 februari 2026
Tijdens het wandelen wordt er heel wat gebabbeld, vooral de dames laten zich niet onbetuigd en vaak gaat het dan over recepten, koken en bijkomende zaken. De mannelijke deelnemers laten dan ook wel van zich horen, die koken ook heel wat af als je het zo hoort. Zo kwam ook eens het bereiden van biest in het gesprek voor. Een aantal van de deelnemers wist niet wat het was maar dit werd natuurlijk uitgelegd.
Biest is de eerste melk van de koe nadat ze gekalfd heeft. Het bevat meer vet en voedingsstoffen dan normale volle melk. Het is voor het kalf bestemd om op te groeien. Via een medewandelaar was ik in contact gekomen met de enige en laatste boerin in Diemen die nog koeien houdt. Als er weer een koe heeft gekalfd krijg ik een telefoontje en kan dan een paar liter biest bij haar verkrijgen. Ik herinner me uit mijn jonge jaren hoe mijn moeder dit klaar maakte. Het luistert erg nauw om de biest te bereiden. Onder voortdurend roeren de biest verwarmen tot het een wat vla-achtige structuur krijgt. Dit duurt ongeveer 15 à 20 minuten en dan af laten koelen. Ik gebruik het als ontbijt met muesli onder toevoeging van wat krenten en rozijnen. Of ’s avonds als dessert met wat rode of blauwe bessen of ander klein soortig fruit, heerlijk!
Tijdens het wandelen merkte een dame met Surinaamse roots op dat biest in Suriname ook bekend is maar op een andere wijze wordt bereid en gebruikt. Het is van oorsprong een Hindoestaans gerecht. Daar wordt de biest gedurende het roeren aan de kook gebracht tot alle vocht eruit verdampt is. Dat is een tijdrovend klusje en blijft er alleen een korrelige structuur over. Onder toevoeging van wat suiker, gember en eventueel wat vanille essence op smaak gebracht en als dessert gebruikt.
Zo zie je maar wat een wandeling allemaal teweeg kan brengen.
Een wandelaar.


