De Wandelaar vertelt

Wandeling in de Diemer Vijfhoek

Al eerder was door de deelnemers van de wandelgroep de vraag aan mij gesteld: "Behoort de Diemer Vijfhoek tot het grondgebied van de gemeente Diemen?". Ik moest toen het antwoord schuldig blijven. Maar later, na Google Maps te hebben geraadpleegd, kon ik bevestigen dat dit gebied tot gemeente Diemen behoort.

De kalender gaf dinsdag 16 juni 2026 aan. Het was prima wandelweer, met een gesluierd zonnetje en circa 20 graden.

Tussen de schapen

We verzamelden op de afgesproken plek, het Maxis parkeerterrein aan de Pampusweg in Muiden. Rond 9.30 uur dachten we compleet te zijn en besloten te vertrekken. We staken de Pampusweg over en linksaf gaande volgden we de naastgelegen secundaire weg en fietspad. Al aan het begin werden we door een achterop komende fietsende deelneemster licht verwijtend aangeroepen met "Jullie zijn te vroeg weggegaan!". We wachtten even zodat ze haar fiets aan het aanwezige hekwerk had vastgezet. Lichtelijk hijgend sloot ze zich bij ons aan, wat het aantal deelnemers op totaal 16 bracht. Voorwaar een flinke groep. 

De wandeling werd hervat  over het fietspad, welke een stuk verder naar rechts afboog naar de oude IJsselmeerdijk. Het fietspad volgde het koelwaterkanaal van de energiecentrale en we kruisten een in het fietspad aangebracht veerooster – we konden dus zomaar koeien of schapen ontmoeten. En ja hoor, vlak bij de dijk kwamen we in een groep schapen terecht die met ons meeliepen, waarop een deelnemer de opmerking maakte "Goh, het lijkt Texel wel"! 

We beklommen de dijk en hielden links aan richting de Vijfhoek. Boven op de dijk was recentelijk een wandelpad aangelegd wat het lopen erg prettig maakte. Aan onze rechterzijde passeerden wij een kleine jachthaven voor zeiljachten, uitkomend in het randmeer. Na een klaphek in de afscheiding, om de schapen binnenboord te houden, naderden we de trapafgang die de Diemer Vijfhoek in leidde. Hier stond een informatiebord waar we kennis konden opdoen van de omgeving. "Er zitten hier slangen", riep een deelneemster. “Dat is geen probleem, die schrikken meer van ons dan wij van hen en zijn allang weggekropen als we in de buurt komen”. 

Mooie uitkijkpunten in de Diemer Vijfhoek

De route door het bos is eigenlijk geen pad maar een erg smal pad. Hierdoor kwamen we vaak in aanraking met de begroeiing. Voor alle zekerheid had ik een snoeischaar meegenomen, die zo nu en dan van pas kwam om doorgeschoten uitlopers van braamstruiken en dergelijke te kortwieken. Het paadje was verder goed begaanbaar. Al slingerend liepen we in noordelijke richting en kwamen uit bij een houten bruggetje. We konden hier drie kanten op. Als eerste hielden we de rechterkant aan, richting het vogel-uitkijkpunt. Daar aangekomen pauzeerden we even en maakten gebruik van de kijkpunten en om wat te drinken.

Na de pauze liepen we terug naar het bruggetje, staken dit over en kwamen uiteindelijk uit op het noordelijkste punt van het bos met uitzicht over het randmeer. Rechts zagen we de skyline van Almere en meer naar het noorden zagen we het forteiland Pampus. Na een korte pauze volgden we de verhoogde buitenrand van het bos in westelijke richting. Op verschillende punten hadden we vrij uitzicht op de nieuwbouw van IJburg. De buitenrand waar we op liepen verlaagde zich op zeker moment tot net boven waterniveau. Met wat kunst en vliegwerk hielden we droge voeten. We vervolgden onze wandeling langs de ontsluitingsweg naar IJburg. Het pad langs deze weg was aan beide zijden overgroeid met groot hoefblad-planten waar we maar net tussendoor konden lopen. Het pad eindigde op de oude IJsselmeerdijk recht tegenover de parkeerplaats van "Zeehoeve", een oude gerestaureerde boerderij. Ter afsluiting van ons rondje Diemer Vijfhoek hielden wij het wandelpad op de dijk aan dat rijkelijk begroeid was met distels. We sloten onze wandeling af met een kopje koffie en enthousiaste verhalen in de Hema in het Maxis gebouw.

De wandelaar.